مصرف خمس ( مسأله 1775 ) : خمس دو قسمت است ، يك قسمت آن سهم سادات است وبايد به سيد فقير ، يا سيد يتيم ، يا به سيدي كه در سفر درمانده شده بدهند ، ونصف ديگر آن سهم امام ( عليه السلام ) ، كه در اين زمان بايد به مجتهد جامع الشرايطى كه در مسائل تقليد گفته شد ، يا به مصرفى كه أو اجازه مىدهد برسانند . ( مسأله 1776 ) : سيد يتيمى كه به أو خمس مىدهند بايد فقير باشد ، ولى به سيدي كه در سفر درمانده شده ، ونمى تواند به قرض ومانند آن رفع نياز كند اگر در وطنش فقير هم نباشد ، مىتوان خمس داد . ( مسأله 1777 ) : به سيدي كه در سفر درمانده شده ، اگر سفرش سفر معصيت باشد بنابر احتياط لازم نبايد خمس بدهند . ( مسأله 1778 ) : به سيد غير عادل مىتوان خمس داد ، ولى به سيد غير دوازده امامي نبايد خمس داد . ( مسأله 1779 ) : اگر خمس دادن به سيد معصيت كار كمك به معصيت أو باشد نمىتوان خمس داد ، وبه سيدي كه شراب مىخورد يا نماز نمى خواند يا آشكارا معصيت مىكند ، گرچه دادن خمس كمك به معصيت أو نباشد ، بنابر احتياط لازم نبايد خمس داد . ( مسأله 1780 ) : اگر كسى بگويد سيدم نمىتوان به أو خمس داد ، مگر آن كه دو نفر عادل ، سيد بودن أو را تصديق كنند ، يا در بين مردم به طورى معروف باشد كه شخص يقين يا اطمينان كند كه سيد است . ( مسأله 1781 ) : اگر كسى كه در شهرش مشهور باشد سيد است ، هر چند خود شخص به سيد بودن أو يقين يا اطمينان ندارد ، مىتواند به أو خمس بدهد . ( مسأله 1782 ) : اگر زن سيده دارد نبايد به أو خمس بدهد تا به مصرف مخارج خودش برساند ، ولى اگر مخارج ديگران بر آن زن واجب باشد ونتواند مخارج آنان را بدهد ، جايز است شخص خمسش را به آن زن بدهد تا به مصرف